Banorët e Elbasanit gjithnjë i ka karakterizuar dëshira e zjarrtë për arsim e kulturë. Veçanërisht e theksuar kjo në përpjekjet e vazhdueshme për të patur mundësi të shkruanin e lexonin gjuhën e tyre, pikërisht atë gjuhë që ata e përdornin si në familje ashtu dhe në shoqëri. Tentativa të shumta
Month: June 2013
Nga dera e madhe e Tod’hrit kanë dalë dhjetëra mësues, të cilët kanë shërbyer për 246 vjet në arsim. Historia e plotë nga krijimi i alfabetit shqip me 52 gërma e deri tek vrasja e atdhetarit sepse po ndërtonte në Elbasan një shtypshkrojë shqipe. Stërnipi i tij, Vilson Tod’hri, tregon
Turqia hartoi një projekt-ligj që bënte fjalë për mbylljen e klubevet politike, tue u rrejtë se me këtë masë po çkulte me rranjë bimën e keqe, por s’duel gja edhe prej kësaj pune. Veç klubeve, flakën e shqiptarësisë e mbante gjallë në Manastir, ku lidheshin e zgjidheshin çashtje politike e
Familjen e kisha në plazhin e Durrësit me pushime. Meqënëse mua nuk më dhane leje, shkoja në plazh çdo të shtunë pasdite dhe kthehesha në punë të hënën në mëngjez. Atë të hënë për të cilën po flasim, u zgjova që herët. Ishte ora 5 e mëngjezit. Të gjithë flinin.
Ky është tregimi i shokut tim të punës në Istitutin e Higjenës, laborantit Kaman Çabej, i cili i kishte shumë qejf historitë. Një mëngjez, para se të fillonim punën, ishin të përditëshme këto takime mëngjezore, ai filloi të më tregojë historinë që vijon. Kjo histori që po ta tregoj ka
Memzi çapitej. Mbështetej mbi një bastun të trashë. Njërën nga këmbët e tërhiqte zvarrë dhe pas çdo hapi e bashkonte me tjetrën. Njerëzit e zakonshëm si dhe fëmijet e shkollave ja kishin vënë emrin “çalamani”. Ecte shumë me ngadalë. Nuk kishte njeri në Korçë. Banonte në një dhomë me qera
Xha Llazin e mbaja mend kur në Korçë rreth viteve 1937-38 punonte me një kamion privat që shërbente si taksi mallrash për tregtarët apo fshatarët e rrethit. Atëhere isha fare i vogël, 7-8 vjeç. Sa herë shkoja apo dilja nga shkolla i shikoja ata dy apo tre shofera që me
Kjo është një ngjarje e vërtetë, që ka lidhje me Kolonel Asaf Dragotin dhe me të birin e tij Farukun. Në Komandën e Përgjithshme të Ushtrisë ku kryeja shërbimin e detyrueshëm ushtarak, për një farë kohe punova si daktilografist në sekretarinë e Degës Ekonomike të Shtatmadhorisë dhe gjithë dita më
Introduzione Uno studente, un docente, un uomo istruito, se desidera effettuare in genere, il proprio dovere con onore ed onestà, farebbe una buona azione se si mettesse ad instaurare nella sua propria casa una piccola biblioteca. Con ciò farebbe abbellire un cantuccio della sua stanza, proprio là dove riposa e
(Migjeni) Nikolla Milosh Gjergj Mais! Mais! Nel vigesimo secolo non esistono apoteosi dei Dei, ma apoteosi del mais. Le nostre montagne, che una volta erano gli altari delle apoteosi degli Dei, oggi si sono trasformate in apoteosi del Mais. Un chicco di mais é il chicco del dolore quando c’è